rafeltjes van rouw

Sinds het overlijden van mijn zus in november 2010 beschrijf ik in mijn gedichten mijn eigen verdriet en mijn boosheid, het gemis en het ongrijpbare pijnlijke contrast tussen (door-)leven en dood. Via mijn gedichten ga ik dwars door het rouwproces heen: van twee dagen voor het overlijden van mijn zus tot nu al meer dan 1500 dagen daarna.

Wat ik zo bijzonder vind is, dat als ik deze gedichten deel met anderen ik vaak door de reacties die hierop volgen een diep gevoel van verbinding krijg met anderen. We lijken geraakt door een soortgelijk gevoel, mijn verdriet is ook andermans verdriet en omgekeerd en dat geeft mij een warm gevoel van verbondenheid.

Mijn gedichten over mijn verdriet heb ik voor mijzelf gebundeld in een stoffen boekje met de titel rafeltjes van rouw. Het boekje is nog niet af en is nog niet als bundel verkrijgbaar. Het verdriet verandert en gaat door. Tegelijkertijd heb ik al regelmatig de vraag gekregen of ik deze rafeltjes ook voor anderen beschikba ar wil stellen. Mijn antwoord hierop is steevast JA. Meerdere gedichten zijn inmiddels tentoongesteld en ter publicatie beschikbaar gesteld.

Het eerste gedicht van rafeltjes van rouw, dat ik twee dagen voor haar overlijden schreef, is verkrijgbaar als ansichtkaart.


















Mocht je

- interesse hebben in en/of ideeën over een dichtbundel over verdriet bij verlies,
- de ansichtkaart willen bestellen
- gedichten willen gebruiken voor publicatie
- meer rafeltjes willen lezen
- andere vragen en/of ideeën hebben

dan nodig ik je van harte uit naar mij te mailen.




cirkel

ik denk een 
cirkel om mij heen
en neem jou
in mijn armen

ik wieg je en
ik koester je
ik kus je
woest
ik voel je
sla je 
armen om mij heen
mijn lief
mijn zus

ik laat je


(1460 dagen later)



verder

ik draag je
alle dagen
in mijn armen
en gedachten
in mijn hart
en op mijn schouders
zit je
ben je
altijd bij me
zeg ik
jou gedag
en kus je
net als toen
je bij me was


(315 dagen later)